Samenlezen_tweetalig

Samenlezen in de sneeuw, en in zomers avondblauw van Rimbaud

Vrijdagnamiddag, de sneeuw maakt dat ik twee keer wegglijd voordat ik binnenwandel, mijn jas over een stoel hang en rondkijk of ik bekende gezichten zie. Zelfs in dit weer schuiven we met ons zessen aan tafel, en er komt nog een telefoontje van een samenlezer die laat weten dat hij zich niet door de witte vlokken waagt.
H. schuift vandaag voor het eerst mee aan, en heeft mij zonet al aan een reeks vragen onderworpen. Waarom werk ik met boeken? Wat betekent lezen voor mij, en voor de wereld? Hij monkellacht als ik antwoord dat literatuur de mooiste gids voor het leven kan zijn, en dat lezen voor mij zoiets is al ademen.

Tweetalig samenlezen, dat is springen van Frans naar Nederlands, van “les soirs bleus d’été” naar “het zomers avondblauw”. Lees meer

Lezing Beeldboek Christoffel

“Want daar draait het hier elke dag om”

Hoe doe jij dat, een lezing geven over jouw boek voor mensen die minder goed Nederlands praten? “Gewoon”, antwoord ik dan. “Ik breng mijn boek mee en de kamishibai-versie met grote foto’s. Ik vraag om de stoelen in een halve cirkel te zetten. Ik vertel dat ik blij ben dat ze mij hebben uitgenodigd. En af en toe pas ik woorden aan.”

Als alle deelnemers aan een gesprek Nederlands leren, dan is dat aanpassen. Dan gebruik ik nog wat vaker armen en handen en voeten. En praat ik bewust in vertragingsmodus. Sommige thema’s raken we minder aan. En even vaak heb ik gemerkt dat net vertragen en verstillen, zorgen voor een diep gesprek.Christoffel-Lezing met handen en voeten

De kracht van (moeilijke) woorden

Lees meer

Auteurslezing over dromen bij' De droom van Christoffel'

Christoffel droomt, Salwa droomt, jij mag dromen

Auteurslezing bij OKAN-klasZe is midden 20 en heeft in België leren lezen. Met een verlegen lach en tegelijkertijd ook met overtuiging vertelt ze dat ze graag een kinderboek wil schrijven, om de kinderen te vertellen over het leven in Soedan.

Hij is 16 en vertelt aan zijn medeleerlingen dat hij later graag wil trouwen en kinderen wil krijgen met een lieve vrouw. Zijn medeleerlingen zie ik twijfelen en dan besluiten om niet te beginnen lachen. De klasgenoot zegt het te plechtig om tienergegiechel (dat de rest van de lezing wel aanwezig is) los te laten op zijn trouwplannen. Lees meer

Voorleesweek

Voorleesweek: de bal luistert mee

“Mama, wil jij een boekje voorlezen?”
Alledaagse vraag van mijn zoon, want wij lezen voortdurend voor.

“Mijn bal wil ook dat jij voorleest. Die bal gaat naast mij zitten. Zo.”
Iets minder alledaagse setting…

Dus lees ik over ‘Balotje gaat naar de dokter’ en daarna nog enkele boeken.
Mijn jongste kind verdwijnt in de verhalen, lacht, babbelt, wijst aan…
Plots springt hij recht: “Mijn bal wil niet meer voorlezen. Hij wil iets anders doen.”

En hop, daar gaan ze weer. Ik heb weer even tijd voor iets anders. Tot de bal weer zin krijgt in een boek…
Net dat kan ik zo appreciëren aan voorlezen: het kan kort duren of (heel erg) lang, je doet ‘t in de zetel of in de hangmat of zelfs in het bad. En je kan voorlezen voor een kind, een kind met wel 10 knuffels, een kind met een bal… Kan allemaal, de voorlezer past zich met plezier aan.

 

Dit najaar verzorgde ik weer enkele workshops en opleidingen over voorlezen. Zo opende ik de ‘Muntpunt VoorleesAcademie’ op 12 oktober, en daar werd ik geïnterviewd over Voorlezen aan anderstalige kinderen door twee studenten Journalistiek. Luister je mee naar een fragment?

 

Ilona over boeken en samenlezen in De Morgen

Vrouwen die lezen zijn gevaarlijk: over mijn leven in boeken (De Morgen)

Kijk es aan! Vorige week stond ik in De Morgen en mocht ik vertellen welke boeken mee mijn leven, zowel professioneel als privé, vormgeven. Natuurlijk ben ik superblij dat De Morgen mij hiervoor belde. Ik kreeg ook veel reacties op het stuk.

Twee stukjes uit het interview: Lees meer

De kracht van vertellen – Vertelfestival Antwerpen

Op donderdag 11 mei vertelden Marijke Sanctorum en ikzelf over het bijzondere verhaal van Samenlezen in Antwerpen, op ‘De kracht van vertellen’, een avond à la TED-talk in een volle Permekebibliotheek. We wilden vooral de stem van de deelnemers vertolken, en daarom hebben we maandenlang uitspraken van deelnemers verzameld en die als dialoog gebracht. En dat werkte! Enkele deelnemers zaten in de zaal, herkenden zichzelf en gingen daarover tijdens het drankje achter in gesprek met anderen.

Voor we de dialoog brachten, vertelde ik meer over Samenlezen in Antwerpen. Die inleiding deel ik graag met jullie:

Er waart een onstuitbare positieve stoet van samenleesbegeleiders en deelnemers aan samenleesgroepen door Antwerpen. Zij buigen zich over teksten, wroeten naar betekenissen, leggen hun hart en ziel op tafel. Ze vinden woorden, ze verbinden zich met elkaar, met de tekst, met hun ziel, met onze stad. En dat dankzij de kracht van woorden en de magie van mooie teksten. Lees meer

De magie van het compliment

Vorige week sloot ik een training zo af: ik vroeg de deelnemers om de persoon rechts van hen een compliment te geven. Wie een compliment ontving, was dan als volgende aan de beurt. Een persoonlijke kroon voor elke deelnemer terwijl iedereen luistert!

Het is heerlijk om deze ‘opdracht’ te geven. Niemand verwacht het, sommige deelnemers kijken verrast, anderen beginnen te glimlachen, sommigen lijken gespannen (en soms probeert iemand te ontsnappen – dat voorkom ik dan). Lees meer

Stap trager dan je hartslag vraagt

Ik verzorg een workshop ‘Samenlezen met anderstaligen’ voor medewerkers van de Taalpunten in Vlaams-Brabant. Ik mag hen warmmaken voor samenlezen met anderstaligen… Dit is het uitgelezen moment om deze mensen echt te laten ervaren hoe literaire teksten, intense emoties en (nog) niet perfect Nederlands, zo mooi samengaan.

We starten met een stukje uit ‘Ik zie jou, zie jij mij’ van Siska Goeminne. Ik heb al gemerkt dat deze tekst werkt bij heel verschillende doelgroepen: mensen die Nederlands leren, kinderen, hooggeschoolde volwassenen, psychisch kwetsbare mensen… Lees meer