Vertel gewoon dat je thuiszit met een burn-out

“Ik heb nog aan niemand durven te vertellen dat ik al een maand thuis ben.”

“Zaterdag gaan mijn partner en ik eten met vrienden. Ze praten altijd over het werk. Ik durf niet te vertellen dat ik een burn-out heb.”

“Daarstraks heb ik aan mijn bomma verteld dat ik ben uitgevallen op het werk. Ze begreep mij, en dat heeft mij deugd gedaan.”

Telkens weer stappen mensen mijn coachpraktijk binnen die aan niemand/aan bijna niemand/alleen aan die ene vriendin hebben verteld dat ze op ziekteverlof zijn door een burn-out. Soms zijn ze een week thuis, soms een maand, soms een half jaar. Een half jaar, echt waar. Lees meer

Ik wil een job die ik graag doe tot aan mijn pensioen

“Ik wil een job vinden die ik graag doe tot aan mijn pensioen.”

Ze kijkt mij aan met iets van vastberadenheid in haar ogen. Iets van wanhoop, ook.
Ik twijfel even, besluit dan toch te grinniken en zeg dat ik mij moeilijk kan voorstellen dat uitgerekend zij, begin 30, met heel veel plannen, de komende 30 jaar op dezelfde job zal zitten.
Ze grinnikt even mee, twijfelend. De vorige keer dat we elkaar zagen, hebben we samen uitgezocht dat ze graag mee iets uitbouwt, veel kansen ziet, een stevige creatieveling is en op het punt staat om zich voor twee cursussen tegelijk in te schrijven. Lees meer

Wat ging er mis? en wat heb je daaruit geleerd?

De eindejaarsvraag die er écht toe doet: Wat liep er mis?

Ik werk ook als (loopbaan)coach voor ‘I ♥ my job’. In december stelden we aan al onze lezers, coachees en klanten zes eindejaarsvragen die er écht toe doen. Twee vragen beantwoordde ik zelf.

Hieronder: Eindejaarsvraag 4:

Wat liep er in 2017 echt helemaal niet goed?
En wat is er typisch aan hoe je omgaat met moeilijke momenten?
Welke sterktes kwamen daar boven?

Lees meer

Kapsalon zonder afspraak is kapsalon met rust

Kapsalon zonder afspraak is kapsalon met rust

“Ik kreeg te veel stress van werken met afspraken. Nu komen de mensen binnen als ze willen. Er komt altijd wel weer iemand.”

Ik ben op vakantie in Zuid-Duitsland en maak op de allerlaatste dag één van mijn vakantievoornemens waar: mijn haar laten knippen. Een boeiend gesprek met de kapster, een jonge dertiger, krijg ik zomaar bij.

Ze is een typische kapster, vindt ze zelf. Haar barbiepoppen hadden elke week een andere haarstijl, haar tienervriendinnen wisten bij wie ze terecht konden voor een experiment met krullen. En zodra ze haar diploma had, is ze in een echte kapperszaak gestart.

En toch is het zoeken geweest. Tot ze ontdekte dat klanten bedienen op afspraak, de lol wegnam. Al die afspraken zorgden ervoor dat ze voortdurend naar de klok keek of ze niet uitliep. Babbels werden minder spontaan, de minuten tikten te snel weg. Lees meer